» مقالات » نگهداری کالا » روش هاي عمومي اطفاء حريق

روش هاي عمومي اطفاء حريق

روش هاي عمومي اطفاء حريق

روش هاي عمومي اطفاء حريق

 

اصولاً اگر بتوان يكي از اضلاع هرم حريق (حرارت، اكسيژن، مواد سوختني يا واكنش هاي زنجيره اي) را كنترل و محدود نموده يا قطع كرد، حريق مهار مي شود. اگرچه واكنش هاي زنجيره اي لازمه بروز حريق است ولي در درجه اول اهميت نيست.

 

 

بنابراین روش های عمومی اطفای حریق را به صورت زیر برمیشمریم:

  • سرد كردن ( توسط آب، دي اكسيد كربن)
  • خفه كردن ( توسط كف، دي اكسيد كربن، خاك، ماسه و خاك)
  • سد كردن يا حذف ماده سوختني
  • كنترل واكنش هاي زنجيره اي ( هالن و پودرهاي مخصوص)
  • رقيق كردن هوا ( نيتروژن و دي اكسيد كربن)





تجهيزات خاموش كننده

بر اساس شيوه اطفاء حريق، ميزان گسترش حريق و نوع حريق تجهيزات متنوعي وجود دارد. انواع اين تجهيزات شامل دو گروه عمده مي باشد:

  1. تجهيزات متحرك
  2. تجهيزات ثابت

تجهيزات متحرك

  • وسايل ساده مانند سطل شن، سطل آب، پتوي خيس و پتوي نسوز آتش نشاني
  • خاموش كننده هاي دستي با حداكثر ظرفيت 14 كيلوگرم يا 14 ليتر خاموش كننده در انواع مختلف 
  • خاموش كننده هاي چرخدار تا ظرفيت 90 كيلوگرم
  • خاموش كننده هاي بزرگ خودرويي يا قابل حمل توسط قايق، كشتي، هلي كوپتر و هواپيما. اين تجهيزات داراي قابليت امدادي نيز بوده و كارايي بسيار وسيعي دارند.

 

تجهيزات ثابت

  • جعبه اطفاء حريق (شيلنگ با آب تحت فشار)
  • شبكه ثابت خاموش كننده مبتني بر آب (شبكه افشانه اي، پودر و ،CO 2 كف،تركيبات هالوژنه)
  • شيرهاي برداشت آب آتش نشاني (ايستاده) 

 

مقاله ایی در مورد امنیت قفسه های فلزی و انبارها را مطالعه نمایید.


خاموش كننده ها

فراگيرترين وسيله خاموش كننده شامل اين دسته مي باشد، زيرا در لحظات اوليه بروز حريق مي توانند به طور مؤثري توسط افراد عادي به كار گرفته شوند. اين دستگاه ها ارزان و ساده بوده و در دسترس مي باشند، نياز به آموزش پيچيده ندارند و در اطفاء حريق هاي كوچك يا شروع حريق هاي بزرگ كاملاً مناسب هستند.

تمام خاموش كننده هاي دستي به طور قراردادي بايد داراي مشخصاتي باشند تا تشخيص و استفاده از آن ها براي افراد براحتي صورت گرفته و در كوتاه ترين زمان ممكن آتش سوزي مهار گردد .

اساس انتخاب خاموش كننده ها

  • ماهيت مواد قابل اشتعال
  • تاثير خاموش كننده بر روي خطرات
  • سهولت استفاده از خاموش كننده
  • مناسب بودن خاموش كننده براي محيط مورد استفاده
  • سرويس و نگهداري مورد نياز خاموش كننده


مراحل اساسي كار با خاموش كننده ها

  1. تشخيص خاموش كننده
  2. انتخاب خاموش كننده مناسب
  3. انتقال خاموش كننده به محل حريق
  4. راه اندازي خاموش كننده
  5. بكارگيري مواد خاموش كننده در اطفائ حريق



نگهداری و حفاظت از آرشیو در برابر آتش سوزی را مطالعه نمایید.

 

نكات مهم در به كارگيري خاموش كننده هاي دستي

  • تعداد آن ها بايستي متناسب با نوع حريق و فضاي مورد نظر باشد.
  • فاصله دو كپسول نبايستي از 30 متر بيشتر باشد به عبارت ديگر فاصله دسترسي افراد به خاموش كننده نبايد از 30 متر بيشتر باشد.
  • ارتفاع قرارگيري نبايد خيلي بالا يا نزديك زمين باشد. بهتر است ارتفاع قاعده كپسول از سطح زمين1/1 متر بوده و بيشتر از متوسط ارتفاع آرنج افراد نباشد.
  • براي هر محل بيش از يك دستگاه خاموش كننده پيش بيني شود.
  • هنگام استفاده از خاموش كننده براي اطفاء حريق، بايستي پاشش مواد به صورت جارويي در سطح قاعده حريق انجام گردد.
  • اپراتور هنگام خاموش نمودن حريق بايد پشت به باد باشد.

 

نيازهاي كلي
  • خاموش كننده در محل هاي قابل ديد باشد.
  • كابين يا محفظه نصب خاموش كننده ها نبايد قفل شود.
  • خاموش كننده هايي كه وزن كل آنها از 40 پوند18/14  كيلوگرم كمتر است بايد طوري نصب گردند كه بالاترين نقطه خاموش كننده بيش از 5 فوت يا 53از سطح زمين فاصله نداشته باشد.
  • خاموش كننده هايي كه وزني بيش از 40 پوند دارند – به جز خاموش كننده هاي3 فوت يا / نوع چرخدار- بايد طوري نصب شوند كه بالاي خاموش كننده بيش از 51/07متر از زمين فاصله نداشته باشند.
  •  در هيچ موردي نبايد سطح پاييني خاموش كننده كمتر از 4 اينچ يا 102 ميلي متر از سطح زمين فاصله داشته باشد.

 

 

منبع : www.ozhanco.com


بازگشت به لیست
مشاوره رایگان و کارشناسی تخصصی